പ്രണയം

ഒരു ജന്മം മുഴുവന്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്താല്‍ തീരാത്ത സ്നേഹത്തോടെ

എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ മടിത്തട്ടില്‍ ആര്‍ക്കും കൊടുക്കാതെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന എന്നിലെ പ്രണയം നിനക്കായ് മാത്രം ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു..

എന്നിലോയ്ക്ക് വസന്തം പകർന്നവൾ

മരങ്ങൾ തളിർക്കുമ്പോഴും  തളിർത്ത ചില്ലകൾക്ക് വിരുന്നൊരുക്കി പൂമൊട്ടിടുമ്പോഴും'

എന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരിയായവൾ.......

എന്നിലെ വസന്തം ആയവൾ ........

അവൾ എന്റെ പൂമ്പാറ്റകളെ,, ചുമ്പിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചവൾ.

തൂലിക

മൗനമേ  നിനക്കെന്നോട് കരുണ കാട്ടരുതോ...

നിനക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന 

എന്റെ വേദന ഒപ്പിയെടുക്കുവാന്‍..

എന്റെ ഹൃദയരക്തവും നിന്നെ അടക്കം ചെയ്ത കണ്ണീരും പുരണ്ട 

തൂലികയ്ക്കാവുന്നില്ല

ജീവിതഗന്ധി

കടലോളം കഥകൾ ഒരു മടുപ്പും കൂടാതെ നമുക്ക് പറയാന്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും, നീ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ ശൂന്യമാവുന്ന എന്നിലെ കഥകൾക്ക് ഇന്നും പറന്നുയരാൻ ആകാശം കിട്ടിയിട്ടില്ല'

എന്റെ കഥകൾ

കുഞ്ഞിച്ചിറകുകൾ വീശി

എതുയരം വരെ പറക്കുന്നുവോ

അവിടെവരെയാണെന്റെ ലോകം.

കാലപ്രവാഹത്തിൽ

എന്റെ കഥകൾക്ക് വർണ്ണന നഷ്ടപ്പെട്ടേയ്ക്കാം...

നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ

ആകാശത്തിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി പരക്കുന്നുവോ

അവിടമാണെന്റെ ചിറകുകൾ കനിവ് തേടിയത് '

കിനാവുകൾ ചേക്കേറിയ

ഹൃദയാകാശത്തിൽ

ഞാനെന്റെ ജീവിതകഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങട്ടെ. 

മൃതി

കാലങ്ങളുടെ നീണ്ട.........

പ്രയാണത്തിൽ ഞാൻ പോലും അറിയാതെ ഞാൻ എങ്ങോ മൂടപ്പെട്ടുപോയിരുന്നു. വീണ്ടെടുക്കപ്പെടലിന്റെ ദിനങ്ങളിൽ.... 

എന്നിലെന്നോ ഞാൻ പോലുമറിയാതെ,,,,,,

കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട എന്നെ നീ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തി.

അതോ ഞാൻ നിന്നെ എന്നിലേക്കാവാഹിച്ചതാണോ, അറിയില്ല.

രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ ശുദ്ധസംഗീതമായ് , ഇളം തെന്നലായ്തഴുകി ഉണർത്തുന്നു.

ഇന്നു ഞാനറിഞ്ഞിടുന്നു നീ കാലം തെറ്റി പൂക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച വസന്തമാണ്, കൊടും വേനലിലും,വർഷത്തിലും, മഞ്ഞിലും നീ കാട്ടിടുന്ന കരുണ ഇന്നെനിക്ക് ജീവപ്രാണനാണ്, നീ എന്നിലില്ലാത്തൊരു നേരം ഞാൻ മ്യതിയടയപ്പെടുന്നു

വസന്തമാവണം

ഒരു ഋതുഭേതത്തിനും..

 മായ്ക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര !!! കാലയളവുള്ള,,, 

നിന്നിലെ ഒരേയെരു... 

വസന്തമായി നിന്നിലലിഞ്ഞ്,,, തീരണമെനിക്ക്.

പ്രണയം

നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ചുഴികളിൽ
പെട്ട് ഞാൻ നിന്നിലേക്ക്
വീണ് മുങ്ങുകയാണെങ്കിൽ
നിന്റെ സ്നേഹ മീനുകളോട്
എന്റെ കണ്ണുകൾ
കൊത്തിവലിക്കരുതെന്ന് പറയണം..
നമ്മളിനിയം
കണ്ടുമുട്ടാമെന്ന് വാക്ക്
പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്.